DOSTUNU KIRMA


Bir zamanlar oldukça kırıcı karaktere sahip bir çocuk vardı. Bir gün
babası çocuğa bir çuval dolusu çivi vererek, her sinirlendiğinde ya
da birisiyle münakaşa etmek durumuna geldiğinde bahçe çitine bir
çivi çakmasını söyledi.

Birinci gün çocuk bahçe çitine tam 37 çivi çaktı.
İlerleyen haftalar içinde çocuk, kendisini kontrol etmeyi öğrenmeye
başladı ve bahçe çitine çaktığı çivi sayısı hergün azalmaya başladı.

Sonunda çocuk, her sinirlendiğinde bahçe çitine çivi çakmanın onu
rahatlattığını ve kendisini kontrol etmesini kolaylaştırdığını
farketti
Ve nihayet çocuğun bahçe kapısına çivi çakmaya ihtiyaç duymadığı gün
geldi.
Hemen babasına gitti ve bugün bahçe kapısına hiç çivi çakmadığını
söyledi
Babası ona bu kez de, bahçe kapısına çakığı çivilerden her gün bir
tanesini sökmesini söyledi. Çocuk sevincini ve kızgınlığını kontrol
etmeyi başarmıştı..
Uzun günler sonra çocuk babasına gelerek bahçe kapısındaki tüm
çivileri söktüğünü söyledi.
Babası oğlunu bahçe kapısının önüne götürüp dedi ki:

« Oğlum, sen iyi bir iş başardın. Ama bir de şu kapıda bıraktığın
deliklere bak. »
Bu kapı artık asla eskisi gibi olamayacak.
Birisiyle kavga ettiğin ya da kalbini kırdığın zaman, o kişide tıpkı
bu delikler gibi bir yara açmış olursun.
Birisini kırabilir ve sonra da özür dileyebilirsin.
Fakat o yara her zaman kalacaktır.
Defalarca özür dilesende o yara kalıcıdır.
Birisini kelimelerle yaralamak, o kişiyi fiziksel olarak yaralamak
kadar kötüdür.
Dostlar ender bulunan mücevherlerdir. Onlar seni mutlu eder ve
destek olur.

İhtiyacın olduğunda seni dinlemeye hazırdırlar.

Her zaman arkandadırlar ve yürekleri sana açıktır.

Dostlarına onları ne kadar sevdiğini göstermelisin.

Son bir şey:

" Dostluğun en iyi yanı, sırlarınızı açabileceğiniz birisi
olmasıdır"